Беларускі ананімус


або аватары Дзеда Талаша

Зацемка пра супольнасць агульнага лёсу, якая самавызначаецца на маіх вачах.

Зацемка пра супольнасць агульнага лёсу, якая самавызначаецца на маіх вачах Каардынацыйная рада – гэта не рыал палітыка. Яна незразумелая большасці нават у эміграцыі і татальна ірацыянальная для “здаровага сэнсу”. Таму яна мае сэнс.

Зацемкі з Макдональдза (7-14 часткі)

Працягваю выкладаць зацемкі сваёй працы ў Макдональдзе падчас якой спрабую зразумець людзей, іх паводзіны і канешне сябе. Мне цікава антрапалогія каманды. Мне цікава, як будзе змяняцца маё стаўленне да працы і людзей, а таксама самога сябе. А таксама, цікава даследваць, што ёсць каштоўнасці, ідэнтычнасць, чалавек ў сучасным свеце карпаратыўнага капіталізма.

Як вызначаюцца межы супольнасці. Практычнае даследванне

Сёння паспяхова скончыўся першы сезон клуба англійскай мовы, які пачаў два месяцы назад. Удакладню ў першай групы, якую вёў я сам. Нагадаю, што груп -- усяго дзве. У другой сустрэчы яшчэ працягваюцца. Два месяцы -- даволі малы перыяд, але ён дазваляе паказаць некаторыя цікавыя ўласцівасці жыцця нефармальнага калектыва. Апішу адну з іх.

Думкі пра накіраванасць (перфарматыўнасць) супольнасці

У лютым і сакавіку працаваў з маладымі людзьмі. Размаўлялі, як ствараць супольнасці ў розных асяродак: у спрыяльных ці неспрыяльных. У канцы цыкла нашых размоваў у адной з удзельніц узнікла цікавае пытанне наконт разнастайных матывацый чальцоў яе суполкі. Я прапаную паглядзець трохі глыбей, і паразважаць, якія базавыя з'явы ляжаць у аснове такіх паводзінаў, і як з імі радзіць.

Добра. Шыбка. Выянткова.

Свае падарожжа у Макдональдc я пачынаю як сацыятэхнік-практык. Мне цікава антрапалогія каманды. Мне цікава, як будзе змяняцца маё стаўленне да працы і людзей, а таксама самога сябе. Мне таксама цікава, як карпарацыі ўплываюць на свой персанал у фарміраванні ідэнтычнасці і светапогляду працаўніка. Мне цікава, наколькі цэніцца, не спажывец, а чалавек у карпаратыўным капіталізме. Я хачу разумець, наколькі хутка магу вучыцца новай прафесіі. Таксама я хачу завесці новых знаёмых сярод простых людзей, а дакладней розных людзей.

Imagine the ripple effect

In an oppressive society, there is a deficit of personal stories. We can hear government agenda and big players deciding our present or future. There is no place for us in the story. More precisely, we are not actors, we are just passive bystanders. No our agency. No our experience. Just a show that we watch day by day. It leads to desperation and a feeling of powerlessness. How to break the vicious circle?

На пагорках няма пастаяннага

Гэту думку я пачуў ад адной з удзельніц вясковай грамады ў Беларусі. Гэта гібрыдная супольнасць, якая размяшчаецца на Валожыншчыне, сярод пагоркаў і аб’ядноўвае шэраг вёсак: Лоск, Малое і Вялікае Запруддзе, Кашчэлішчы і Старынкі. Насамрэч мой досвед у стварэнні і развіцці нафармальных калектываў паказвае, што супольнасць - гэта цякучая матэрыя.

Месца даверу ў агульнай справе. Супольнасці, грамадства і дзяржава

Чаму я усё гэта пішу. На мой погляд у постінфармацыйным глабальным сеткавым грамадстве варта задаць новую рамку для абмеркавання грамадскага і палітычнага. Мыслісць супольнасці стварае новы падмурак для мыслення сацыяльнага.